Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Τετάρτη, 10 Ιουνίου 2009

ΠΕΡΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

Οι λέξεις που θα ακολουθήσουν, θα προσπαθήσουν να εκφράσουν τις σκέψεις που στριφογυρίζουν στο μυαλό, όλες αυτές τις μέρες που προηγήθηκαν ή ακολούθησαν την εκλογική αναμέτρηση των Ευρωεκλογών

Έχω την αίσθηση, πως είμαι σε ακυβέρνητο καράβι, καταμεσής στο πέλαγος.
Δίχως πυξίδα και προορισμό. Με την γκρίζα καταχνιά να εμποδίζει τις ακτίνες του ήλιου να προσδιορίσουν τον ορίζοντα.

Προσπαθώ να βγάλω κάποιο νόημα από όσα ακούω να συζητούν φωνάζοντας, κυβερνήτες, ναύτες και επιβάτες, μα χάνομαι ακόμη περισσότερο, σαν να βρίσκομαι στην Βαβέλ.

Αυτό όμως, που δεν μπορώ να χωνέψω, είναι ότι όσοι απέχουν από την διαδικασία να ορίσουμε νέο κυβερνήτη στο καράβι αυτό, διαστρεβλώνουν με την αποχή τους, - άρα και με την αδιαφορία τους για το ποιός θα το κυβερνά - την δική μου επιλογή. Έτσι θα είμαι υποχρεωμένος να ζω σαν σκλάβος σε γαλέρα έχοντας σαν κυβερνήτες ανθρώπους που δεν επέλεξα, αλλά και σαν συνεπιβάτες αδιάφορους, που δεν τους νοιάζει τίποτε άλλο πέρα από αυτό που συμβαίνει στην καμπίνα τους.

Η λύση για να μη επαναληφθεί είναι μία.
Συμμετοχή στα υπάρχοντα κόμματα για να πιέσουμε να διαμορφώσουν μια πολιτική που θα μας εκφράζει και δεν θα λαμβάνεται ερήμην - η όποια γραμμή- των πολιτών.
Αν κάποιους δεν εκφράζει κανένα κόμμα, τότε ας αναζητήσουν τρόπους να δημιουργήσουν.
Αυτή η στάση - αλάργα - και φωνάζω ότι δεν τα κάνετε καλά, μόνο λύσεις δεν μπορεί να φέρει.

Η τηλεοπτική μας δημοκρατία, μόνο με την συμμετοχή μας μπορεί να ανατραπεί.

Υ.Σ. Χριστίνα, σε ευχαριστώ πολύ για την παρακίνηση με το σχόλιό σου να γράψω τις παραπάνω γραμμές.
Η ζωή μας μπορεί να γίνει ομορφότερη, με μικρές όμορφες σκέψεις.
Δημοσίευση σχολίου