Κυριακή, 31 Ιανουαρίου 2016

ΠΕΡΙΠΛΑΝΏΜΕΝΗ ΖΩΗ



Είναι κάποιες μέρες που απομονώνομαι στην κατά συνθήκη μοναξιά μου και είναι αδύνατο να βρω άνθρωπο να ανταλλάξω δυο λόγια, να μοιραστώ τις σκέψεις, τις ανησυχίες για όσα συμβαίνουν  γύρω μου και εντός μου.
Μετρώ τους ανθρώπους που θα ήθελα να βρεθούμε πλάι - πλάι, αυτές τις ώρες του μεσημεριού της Κυριακής και διαπιστώνω πως έτσι όπως έχουμε διαμορφώσει τη ζωή μας, πρέπει να προκαθορίσουμε μια συνάντηση, σαν να ήταν επαγγελματικό ραντεβού.
Ένας ξέμεινε στο δρόμο του ταξιδιού της επιστροφής, άλλος έχει τηλεφωνητή, τρίτος ετοιμάζεται για ξενιτεμό, κάποιος δεν άνοιξε το κινητό του, τέταρτος θα φάει με συγγενείς, πέμπτος κουράστηκε σε αγώνα και άλλος παλεύει με τη γρίπη και πάει λέγοντας...
Και απόμεινα μονάχος στο ρακάδικο της Παπάφη να μετρώ τα δεκάλεπτα με κάθε σφηνάκι τσικουδιάς και να σπάω το κεφάλι μου.
Άραγε, τόσοι διαδικτυακοί "φίλοι", τόσες επαφές στο τηλεφωνικό κατάλογο, τι αξίζουν μπρος στην ανάγκη για μια δια ζώσης επαφή;
Παρατηρώ το χαμό στο κέντρο της πόλης, όλη την ώρα της αναζήτησης παρέας και χιλιάδες σκέψεις τριζοβολούν σαν σπίθες φωτιάς μες στο κεφάλι μου και χάνονται δίχως να μπολιαστούν μέσω της επικοινωνίας.
Και απομένω έκπληκτος,
μέσα στη τόση βεβαιότητα,
πως είμαι καλά όντας μοναχικός
μες στη μοναξιά μου
και αναζητώ το χνάρι μου δίπλα σε αυτό, του ανθρώπου.
Λύκος, στην πόλη αναζητώ
να βρω άλλονε λύκο....

https://youtu.be/B1CmyVHaeJk

Δευτέρα, 18 Ιανουαρίου 2016

Η σκοτεινή μου πλευρά



Να ψάξω τη σκοτεινή πλευρά του εαυτού μου.
Υπάρχει άραγε;
Και τι θα βρω;
Δεν θέλω να εστιάσω μέσα στην σκιά μου.
Ποιος θα μου πει, πως ότι βλέπω εκεί είναι και αληθινό;
Αληθινό είναι ότι γίνεται αντιληπτό απ’ όλους.
Ότι έρχεται στο φως της ζώσας ζωής και στις αισθήσεις μας.
Κι’ αν είναι δημιούργημα της σκοτεινής μου πλευράς,
θα υποστώ τις συνέπειες, την τιμωρία.
Αν είναι της φωτεινής μου , θα καρπωθώ τους επαίνους του αθώου.
(Αθώος δεν δήλωσα ποτέ!)
Εστιάζω την προσοχή μου στον έλεγχο των λόγων και των πράξεων μου
και δεν αναζητώ σε καιρό ειρήνης, πολέμους.
Στη ζωή μου έχω πραγματοποιήσει σκέψεις αρνητικές και θετικές
έχοντας πληρώσει το αντίτιμο στο έπακρο.
Αναζητώ την ζωή, στις ζωές των άλλων και στις  πράξεις τους
Και συνοδοιπορώ μαζί τους και ξεστρατίζω και επανενώνομαι ξανά και ξανά
και πάλι από την αρχή!
Όλα στο φως της ζωής μακριά από τα σκοτάδια της ομφαλοσκόπησης.
Θέλω η ζωή μου να είναι τόσο δημιουργική, που να μη μένει χρόνος
και διάθεση για ψαχούλεμα στα σκοτεινά και θολά νερά
της ψυχικής μου αποθήκης.
Ψάχνω στην ζωή λοιπόν.
Στο φως!
Και βρίσκω την αγάπη.

Δευτέρα, 11 Ιανουαρίου 2016

David Bowie - Blackstar





Μια ίωση που με ταλαιπωρεί αυτές τις μέρες, δεν μου δίνει τη δυνατότητα να διαχειριστώ με καθαρό νου τέτοιου μεγέθους απώλειες.

 Βλέπω και ξαναβλέπω τη τελευταία του δουλειά και χάνομαι στη δίνη των συμβολισμών του.

Το σίγουρο είναι, πως η παρουσία του σε αυτό τον κόσμο άγγιξε εκατομμύρια ψυχές με τον ένα ή άλλο τρόπο.

Η αξιοπρέπειά του, εφάμιλλη των τολμηρών του επιλογών.

Ο Βασιλιάς των ψυχεδελικών εμφανίσεων στα νιάτα του. άφησε τα γηρατειά να ακουμπήσουν το σώμα του και σεβάστηκε την ομορφιά της ζωής.

Να γερνάς όμορφα και να γέρνεις με αξιοπρέπεια μπρος στο αναπόφευκτο της ζωής.

Το θάνατο.

David Bowie σε θαύμασα στα νιάτα σου, σε λάτρεψα στα γηρατειά σου.

Ιδανικό παράδειγμα η παρουσία σου για κάθε ελεύθερο νου σε αυτόν τον πλανήτη.

Που ξέρεις... ίσως και σε αυτόν που πας!

Πέμπτη, 7 Ιανουαρίου 2016

ΠΩΓΩΝΙ ΑΠΕΙΡΟΣ / ΠΟΛΥΦΩΝΙΚΟ ΚΑΡΑΒΑΝΙ

Θα το ξαναπώ, θα το ξαναγράψω, για να το εμπεδώσω.

Ένας άνθρωπος, σε μια τυχαία στιγμή, με τα πιο απλά μέσα κατορθώνει και ξυπνά τόσες μνήμες και τόσα συναισθήματα, είναι ατράνταχτη απόδειξη, πως στα απλά είναι η ουσία και η ομορφιά της ζωής.

Μεγαλείο!









Μα χαίρομαι μον' μ' έχεις πληγή

δεν φαίνεται!

Πληγή,  δεν φαίνεται.

Κι' άλλος από τα σένα γιατρός δεν γένεται.

Έλα πουλί μου έλα και μην αργείς

στράτες και μονοπάτια να μη τα βαρεθείς.

Έλα κοντά μου ,έλα!

Δεν έρχομαι!

Μεγάλωσα το δόλιο

και ντρέπομαι.

Έλα πουλί μου έλα και μην αργείς

στράτες και μονοπάτια να μη τα βαρεθείς!

Πέμπτη, 31 Δεκεμβρίου 2015

ΕΥΧΕΣ ΓΙΑ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΤΙΣ ΕΧΟΥΝ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΑΝΑΓΚΗ

Σήμερα το πρωί βρέθηκα για άλλη μια φορά στο Παπανικολάου, πιστός στο ραντεβού και στην υπόσχεση που είχα δώσει πριν από χρόνια, πως όσο μπορώ να δίνω αιμοπετάλια για όσους τα έχουν ανάγκη, θα το κάνω. 





Χιόνιζε, και όπως πάντα ένα κύμα χαράς με κατακλύζει βλέποντας τις νιφάδες να χορεύουν έξω από το παράθυρο. Η σκέψη στράφηκε σε όλους αυτούς που αναζητούν απαντήσεις για την κατάσταση της υγείας τους και αν θα τα καταφέρουν να βγουν νικητές από αυτή την περιπέτεια.
Σκέφτηκα πως και αυτοί, την ίδια εικόνα από το παράθυρό τους βλέπουν.
Άραγε τι να σκέφτονται;
Θα έχουν την ίδια διάθεση βλέποντας τις νιφάδες ή θα ανησυχούν για την υγεία τους και θα τους τρώει η αγωνία για το αν θα βρεθούν οι μονάδες αιμοπεταλίων που τους κρατούν στην ζωή.
Μέρες γιορτινές και συνήθως μας τραβούν την κουρτίνα οι γιορτές και κρύβουν όλους όσους έχουν τις ίδιες ανάγκες με τις καθημερινές, γιατί ο χρόνος δεν γιορτάζει ποτέ.
Κυλά στο ίδιο ρυθμό, αγνοώντας τις δικές μας συνήθειες και ανάγκες να τον παρακάμψουμε και να αναζητήσουμε με άλλο τρόπο όσα νομίζουμε πως στερούμαστε από αυτή του την επιμονή.
Να τρέχει και να φεύγει και να αλλάζει δίχως τελειωμό.
Αυτό λοιπόν είναι το δώρο μου, σε όσους  γιορτάζουν την κάθε μέρα που είναι ζωντανοί και παλεύουν να είναι και την επόμενη.



Καλή δύναμη σε αυτούς, τους συγγενείς τους που αγωνιούν μαζί τους και στους ανθρώπους που έχουν ταχθεί να δίνουν τη μάχη αδιαφορώντας για τις τόσες ήττες. 
Τους γιατρούς και νοσηλευτές.

Ευχές οι νίκες να υπερτερούν και είθε όλοι να είναι νικητές σε αυτόν τον αγώνα ζωής.

Ευχή, να γίνουμε πολλοί περισσότεροι οι δότες αιμοπεταλίων και να πυκνώσουμε στις γραμμές των δικτύων  όλων των νοσοκομείων που έχουν την ανάγκη μας.

Καλή χρονιά σε όλους!

Δευτέρα, 28 Δεκεμβρίου 2015

Νίτσα, η Αλεπουδίτσα...του Δημήτρη Μαστροδήμου


Μακάρι έτσι και εμείς
να μεθούσαμε από ευτυχία...


   Οι ποιητές, 
ανακαλύπτουν το σημαντικό στο ασήμαντο
και μπορούν με δυο λέξεις
να σου προσφέρουν την ευτυχία.


Ωραιότερες ευχές δεν έχω λάβει
από αυτές που μου έφερε η "Νίτσα"
η Αλεπουδίτσα.
(Που μια σαν και αυτή, επισκέπτεται συχνά το εξοχικό του ποιητή
Δημήτρη Μαστροδήμο)

Κι εγώ με τη σειρά μου, στέλνω τις δικές μου
με την ελπίδα πως θα είναι

ΚΑΛΗ  και χαρούμενη η  ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ

ΚΑΛΗ  και ευλογημένη  η  ΧΡΟΝΙΑ

ΓΙΑ 

ΟΛΟΥΣ.

Παρασκευή, 18 Δεκεμβρίου 2015

ΕΟΡΤΑΣΤΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΚΑΙ ΕΟΡΤΑΣΤΙΚΗ ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ

Πέρυσι τέτοια εποχή, έγραψα τα παρακάτω, σε απάντηση ενός email για την καταθλιπτική μας διάθεση τέτοιες μέρες. Προσπάθησα ουσιαστικά να ανασκευάσω μέσα μου αυτά που έθεσε ως διαπίστωση η Μαρία. Συχνά επανέρχομαι σε τέτοια κείμενα και διαπιστώνω πως με ωφελούν και με κρατούν  σε εγρήγορση.
Γι' αυτό και το παραθέτω.





- "Μαρία μου, το σινάφι μας, των ευαίσθητων ευγενικών ανθρώπων, - ναι, έτσι μας ονομάζω δίχως καμιά μετριοφροσύνη- με τις γιορτινές μέρες, ποτέ δεν τα πήγαινε καλά.
Γιατί δεν τις χρειαζόμαστε για να ευτυχήσουμε. 

Κουβαλούμε την "αλαζονεία" της ευτυχίας στην καθημερινότητά μας, αξιοποιώντας τα μικρά καθημερινά, αρπάζοντας κάθε ευκαιρία για να χαμογελάσουμε και να σβήσουμε από την ζωή μας το όποιο μαύρο μας αγγίζει και λερώνει την ψυχή.
Ακουμπάμε στο χαμόγελο και στο γέλιο των παιδιών, στην αυγή και το ηλιοβασίλεμα, στον ανθό του λουλουδιού και σε κάθε τι όμορφο σε αυτή την πλάση, αναζητούμε την σωτηρία μας

Έτσι, σαν έρχεται η ώρα των γιορτών, μας καταθλίβει ο τρόπος που αναζητεί η πλειοψηφία των συνανθρώπων μας να γιορτάσει και να διασκεδάσει και να προσπαθήσει να βρει όσα χάνει στην καθημερινότητα. 
Ο καταναλωτισμός και η έκρηξη επίπλαστης χαράς, σκάει σαν μπαλόνι στο τελείωμα των γιορτών και φτου και πάλι από την αρχή, να ροκανίζουν το δέντρο της ζωής τους με την μιζέρια, την έλλειψη  αισθητικής, την αδιαφορία για τον άλλον, και έτσι, ο καθένας κουβαλά την ύπαρξή του, μέχρι την επόμενη γιορτή.
Πάντα έτσι ήταν.
Πάντα έτσι θα είναι.
Το έχω αποδεχτεί και περιόρισα σε μεγάλο βαθμό την καταθλιπτική μου διάθεση...."

Ελπίζω και εύχομαι αυτή η διαπίστωση να αφορά τους περισσότερους από όσους το διαβάσουν.
Γιορτινή ζωή λοιπόν στη χαρά της κάθε μέρας και όλα θα είναι καλύτερα!