Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Κυριακή, 6 Σεπτεμβρίου 2009

ΗΡΘΕ Η ΩΡΑ




Ήρθε η ώρα
να μαζέψω τα σαπισμένα μέλη
του έρωτά μου.
Να ενταφιάσω εντός μου
τις κακοφορμισμένες λέξεις
που το δηλώνουν.
Να κρύψω από το φως της ημέρας
την νύχτα που απλώνεται
στις κόρες των ματιών μου.
Το σκοτάδι που κυριαρχεί
στα όνειρά μου.
Μιάς πυγολαμπίδας φως
δεν αρκεί
να φωτίσει τον δρόμο μου.
Κακοτράχαλο,
ανηφορικό,
δύσβατο μονοπάτι.
Των βαρυφορτομένων ζωντανών
τις πατημασιές ψηλαφίζω,
να μη χάσω τον δρόμο μου
προς την κορφή.
Προς τον έρωτα.
Την ζωή.
Δημοσίευση σχολίου