Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Παρασκευή, 13 Ιουνίου 2008

ΠΑΡΑΞΕΝΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ

Της μοίρας μου παράξενο παιχνίδι
Δεν ξέρω τους κανόνες σου να παίξω
Στα πόδια μου σε νοιώθω σα βαρίδι
Τα βήματά μου πάλι θα τα μπλέξω

Ένα βήμα μπρος και δυο πίσω
Ανάποδα θα μάθω να μετρώ
Εκεί που έλεγα πως τώρα ξαναρχίζω
Στο τέρμα βρέθηκα και πάλι αναζητώ

Άτιμη ζωή πόσα παιχνίδια ξέρεις
Δεν προλαβαίνω όλα να τα παίξω
Άτιμη ζωή πόσα τραγούδια ξέρεις
Δεν έμαθα τους στίχους τους απ'έξω.


Ζήλεψα από την Μαργαρίτα και ανέσυρα από το σεντούκι μου συναισθήματα και σκέψεις αποτυπωμένες σε στίχους μιας άλλης μου εποχής. Κάποιες από αυτές ταιριάζουν και στην σημερινή μου κατάσταση και τις εκθέτω στην κρίση σας .Σας ευχαριστώ που με συντροφεύεται.
Δημοσίευση σχολίου