Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Σάββατο, 20 Φεβρουαρίου 2010

ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ


Η χθεσινή μέρα ήταν από τις δυσκολότερες στα 16 χρόνια που συμμετέχω στο ΔΙΚΤΥΟ ΑΙΜΟΠΕΤΑΛΙΩΝ του ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ.
Ο λόγος;
Για πρώτη φορά, δεν κατάφερα να τελειώσω την αιμοπεταλιαφαίρεση, γιατί έσπασαν οι φλέβες και στα δυο χέρια.
Πάνω από δυο χρόνια, παραπονιέμαι στους υπευθύνους του τμήματος, πως έχουν σκληρύνει οι φλέβες μου, και είναι πολύ επώδυνη η διαδικασία της βελόνας.
Κανείς δεν έδωσε σημασία.
Συνέχισα να δίνω το παρών σε κάθε πρόσκληση του δικτύου.
Έπρεπε να γίνει το χθεσινό, για να μάθω από φίλο γιατρό,τον Γεράσιμο Μπαμίχα της νεφρολογικής κλινικής, που καθημερινά αντιμετωπίζουν το πρόβλημα με τους νεφροπαθείς και τις συχνές αιμοκαθάρσεις , πως υπάρχουν ειδικές αλοιφές για να μην σκληραίνουν οι φλέβες.
LASONIL ή  HEMERAN
Και μια απλή συμβουλή, με επιθέματα στις φλέβες πράσινου σαπουνιού, για πέντε λεπτά, την ημέρα λίγες ημέρες πριν το τρύπημα διευκολύνουν πάρα πολύ την καλή κατάσταση των φλεβών.
Ο εθελοντισμός είναι μια ένδειξη ενδιαφέροντος του ατόμου, για το κοινωνικό σύνολο.
Είναι μια υποχρέωση των υγειών, έναντι των συνανθρώπων μας, που μας χρειάζονται.
Και πρέπει με κάθε τρόπο να ενισχύεται.
Με την αδιαφορία των υπευθύνων σε τέτοιες υπηρεσίες, μόνο ενθάρυνση δεν υπάρχει.
Από την μεριά μου, όσο αντέχουν οι φλέβες μου θα συνεχίσω.
Έκλειση κάνω να ενισχυθεί αυτή η προσπάθεια και θα βρεθεί στον δρόμο και η σωστότερη αντιμετώπιση σε τέτοιου είδους πρακτικά προβλήματα.
Σημασία έχει, αυτός που έχει ανάγκη τα αιμοπετάλια, να τα πάρει.
Εχθές δυστυχώς δεν μπόρεσα να δώσω τα δικά μου.
Γιατί, αυτοί που είναι υπεύθυνοι να τα πάρουν, δεν έκαναν το σωστό.
Και αυτό πονά περισσότερο και από την βελόνα.

 

Δημοσίευση σχολίου