Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Πέμπτη, 23 Οκτωβρίου 2008

ΠΩΣ ΠΕΡΝΟΥΝ ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ...


Ανέλπιστο δώρο που βρήκα στο γραφείο μου σήμερα το πρωί!
Από αυτά που λειαίνουν τις γωνίες της ψυχής μας.
Φέρνουν λυτρωτικά δάκρυα στα μάτια και ...
Με ταξιδεύουν στο παρελθόν.
Τί να πρωτοσυγκρατήσω από αυτό το υπέροχο σημείωμα που κουβαλά φορτίο αγάπης και νεανικής ανεμελιάς!
Θα κρατήσω σαν καρφίτσα στο πέτο το "μου λείπεις".
Και σαν βοτάνι για τα πάθη της καρδιάς το "σας αγαπώ πολύ".
Νάντια μου , κορούλα μου σ' ευχαριστώ για το υπέροχο δώρο σου.
Δημοσίευση σχολίου