Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Τρίτη, 15 Ιουλίου 2008

ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΟΝ ΑΡΓΥΡΗ ΜΠΑΡΗ΄

Εμείς οι αριστεροί , εκτός από την αυτοκριτική μας (ε!ΑρχιΤεκΤόνισσα?), έχουμε μάθει να εκτιμούμε και να δίνουμε σημασία σε λέξεις που περικλείουν μέσα τους μια ολόκληρη ζωή και μια στάση ζωής .
Τέτοιες λέξεις είναι οι παρακάτω,που ανακάλυψα στην τριμηνιαία εφημερίδα ΤΑ ΑΗΔΌΝΙΑ του πολιτιστικού συλλόγου Παλαικάστρου Χαλκιδικής τεύχος 16 Μάρτιος-Μαϊος 2008.



Προσοχή,
Αυτές οι παπαρούνες
είναι δικές μου.
Κατά δικές μου.
Κληρονομιά των συντρόφων μου.
Χρόνια και χρόνια
ανοίγω τις φλέβες μου
και τις ποτίζω
να τις κρατάω
ζωντανές.
Όπως εκείνοι.
Δεν τις αφήνω.



ή το επόμενο που με συγκίνησε εξίσου.

Με τέτοια φτώχεια
και γύμνια
πώς να χορτάσω?
Πώς ν' αποκοιμηθώ?
Ξανακρυώνω
όπως τον καιρό
της μεγάλης φωτιάς
και της σιωπής.

Για εμένα ήταν μια ανακάλυψη και με λυπεί το γεγονός πως τον Αργύρη Μπαρή δεν το πρόλαβα εν ζωή.
Θα αναζητήσω τις πέντε ποιητικές συλλογές του .Ελπίζω να τις βρω και να τον γνωρίσω καλύτερα.
Έχω ένα προαίσθημα πως κάτι σημαντικό κρύβει το έργο του.
Δημοσίευση σχολίου