Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Πέμπτη, 17 Σεπτεμβρίου 2009

ΣΤΗ ΣΥΝΑΥΛΙΑ

Με λύπη σας ανακοινώνω, πως η Δήμητρα δεν βρίσκεται ανάμεσά μας.
Έχασε την μάχη - που με γενναιότητα έδωσε- μέσα στο καλοκαίρι.
Την αναζήτησα για να δω αν υπάρχει κάποια άλλη έκδοση με ποιήματά της και έτσι έμαθα την κατάληξη.
Η ζωή ξέρει να μας κρατά σε εγρήγορση.
26 Σεπτεμβρίου 2009




Η μουσική απόψε εισιτήριο
για με την αταξίδευτη,
σε θάλασσες και σε βουνά
κύματα και λιμάνια
ομίχλες, ξαστεριές,
δάση πυκνά και ξέφωτα.

Πρόσκληση για χορό
στο βαλς που ήθελα
πάντα να χορέψω
με το φεγγάρι αγκαλιά.

Μαντήλι που ανεμίζει στ' αεράκι
και της ψυχής τα χρώματα περνάει
απο το μωβ του πένθους
στο βιολετί της θλίψης,
στο μελαγχολικό λιλά,
στης πρωινής δροσιάς το ροζ.
Άρωμα που μεθάει.
Του πεύκου, της λεβάντας,
της ρίγανης, του σχίνου,
της ανοιξιάτικης βροχής,
της θάλασσας, του άγριου κρίνου.

Η μουσική σου, Ελένη,
πρόσωπο γελαστό μικρού παιδιού που ονειρεύεται.

Δήμητρα Βασιλοπούλου - Τομπακίδου

Αντί βιογραφικού - που δεν έχω- παραθέτω...

ΤΑ ΑΠΟΛΟΓΗΤΙΚΑ...

Δεν είμαι ποιήτρια, δεν είμαι λογία,
δεν είμαι καν φιλόλογος.
Ελπίζω να μην είμαι και ψώνιο...
Έγραψα έτσι όπως γράφουν εκατομμύρια
άνθρωποι στη γη τα άυπνα βράδυα τους.
Αν κάποιους τα γραπτά μου βοηθήσουν,
θα είμαι ευτυχής.
Αν πάλι κάποιους εκνευρίσουν, δεν έχω πρόβλημα
να τα δω στο καλάθι των αχρήστων.
Μόνο μην αφήσουν κάποιον Άνθρωπο αδιάφορο.
Γιατί ένα είναι σίγουρο, δεν είναι γραμμένα "δήθεν".

16 σχόλια:

Μαρια Νικολαου είπε...

Ο,τι δεν ειναι γραμμενο "δηθεν" και ειναι μέσα απ την ψυχή είναι και όμορφο.

kostaslogh είπε...

Δυνατή!
Θα δεχόμουν και δήθεν απ την συγκεκριμένη κυρία,εδώ η ζωή μας είναι δήθεν!

Artanis είπε...

Αχ και πόσοι είναι οι δήθεν παντού...Χαμός γίνεται...
Νά 'ναι καλά και καλή επιτυχία...

elis.pandora. είπε...

Στο ρόζ της ανατολής θα μείνω...
Καλημέρα!!!

fractal είπε...

Μιά θερμή παράκληση.
Το link για αυτή τη μουσική.

Thalassenia είπε...

Δίπλα στα δήθεν είναι η αλήθεια, αλλά είναι τόσο δύσκολο να τη βρούμε. Όταν γίνει όμως αυτό, τί ευφορία ψυγής.

Άνεμος είπε...

Καλησπέρα φίλε! Μόνο ένα θέλω να πω στη Δήμητρα. Αν ένα βιβλίο σου έρχεται να το πετάξεις στα σκουπίδια, καλύτερα δώσ' το σε κάποιον άλλο, μέχρι να βρεθεί κάποιος που θα το κρατήσει φυλαχτό!

mareld είπε...

Καλημέρα Τζιβαέρι μου!
Καλημέρα σε όλους!

Δήμητρα!

Μέσα από την αντίθεση δημιουργείς εικόνες τόσο έντονες..σαν τα φρέσκα ροδάκινα..σαν τα φρέκσα κεράσια και δίνεις στα άψυχα κίνηση και μουσικότητα..
απόλαυσα τις μεθυστικές σου νότες που συνδέουν
"κύματα και λιμάνια
ομίχλες, ξαστεριές,
δάση πυκνά και ξέφωτα"

ΠΟΙΗΣΙΣ!!! Η ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΕΔΑΦΟΣ, ΤΗΝ ΠΗΓΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ, ΤΗ ΡΙΖΑ...

Σε ευχαριστώ για το θεσπέσιο άρωμα των "άγριων κρίνων" άγριοι αλλά τόσο λατρεμένοι...

Καλή συνέχεια!!

Πολλά γλυκά φιλάκια!

Η ΠΕΤΑΛΟΥΔΑ είπε...

"τα χρωματα της δικης μου ψυχης τα αγγιξες" Δημητρα.
καλη επιτυχια.
και παντα τετοια ομορφα δημιοργηματα σου ευχομαι...
Υ.Γ μακαρι ολα τα "ψωνια"-φιλολογοι,ποιητες, και μη-,
να ηταν σα και σενα...
καλη σου μερα!!!!!

ΠΑΤΕΡΟΥΛΗΣ είπε...

Ενδιαφέρουσα η συνολική σας άποψη σύντροφε Επίκουρε μέσα απο τα ποστ που δημοσιεύετε.

Ανώνυμος είπε...

σε μια εποχή που το άγχος κτυπάει κόκκινο,
προσφέρεις μια στιγμή χαλάρωσης, μπράβο

μυστικοπαθής ατζέντης είπε...

Μήπως επιθυμείτε όλα αυτά να γίνουν ευρύτερα γνωστά;
Αν ναι επικοινωνήστε μαζί μου.

Thalassenia είπε...

Δεν πίστευα το νέο που διάβαζα. Λες και είναι αδύνατον.
Τώρα τα λόγια της μου φαίνονται αλλιώτικα.
Σε 'κείνη την αταξίδευτη, καλό ταξίδι.

Roadartist είπε...

Σε ένα χώρο σαν της τέχνης που κυριαρχεί το δήθεν.. Η δική της γραφή, ο τίτλος και τα λόγια της, έχουνε πράγματα να πούνε.. Καλό ταξίδι να έχει, σε ένα καλύτερο κόσμο.

Η ΠΕΤΑΛΟΥΔΑ είπε...

"Πρόσκληση για χορό
στο βαλς που ήθελα
πάντα να χορέψω
με το φεγγάρι αγκαλιά"

τι να πω?
δεν εχω λογια,
ευχομαι να χορευει με το φεγγαρι αγκαλια..
ετσι οπως επιθυμουσε...

Ανώνυμος είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.