Γιατί το κάνεις;
Εσύ θα σώσεις τον πλανήτη;
Τι να απαντήσω σε αυτό το ερώτημα; Από που να το πιάσω, για να ξεκινήσω;
Ας ξεκινήσω από μια καθαρή θέση, πως δεν είμαι σωτήρας, ούτε επιδιώκω να σώσω κανέναν. Εγωιστικά είναι τα κίνητρα και μόνο. Την καθημερινότητά μου να ζήσω δίχως να σκαλώνει το μάτι μου σε κανένα εμπόδιο ρυπαρό. Την ομορφιά της γης να βλέπω δίχως να την αμαυρώνει κανένα απόρριμμα .
Αυτό είναι το κίνητρό μου.
Έτσι βρέθηκα την Παρασκευή 27 στη λιμνοθάλασσα Αγγελοχωρίου να φορτώνω με τον φίλο μου τον Χρήστο, όσα είχαμε μαζέψει την προηγούμενη εβδομάδα στο Σπίτι του Φύλακα, από τις καθημερινές παρεμβάσεις στην παραλία του.
Σάββατο πρωί ξεκινήσαμε με την Βασούλα, τον Αντώνη και την Γιάννα για τ' Ασπρόγεια. Ήδη είχαν φτάσει η Χριστίνα με τον Γιώργο και τον Τρύφωνα, και αναζητήσαμε την Κατερίνα, η οποία είχε έρθει από την προηγούμενη μέρα με την οικοδέσποινά μας, την Δωροθέα. Είχαν πάει στην Άσπρη Πηγή και καθάρισαν ένα ρέμα από όσα το βρώμιζαν εδώ και χρόνια. Η δράση μας στο ποτάμι του χωριού, ήταν προγραμματισμένη για τις 16.30. Έτσι μας έδωσε τη δυνατότητα, να πάμε και να συνδράμουμε στην ομάδα του Σούλη Λιάκου που ήρθε από την Βέροια για να καθαρίσει στο Λέχοβο.
Δύσκολα τα πράγματα. Το ρέμα που κληθήκαμε να καθαρίσουμε, είναι μια μικρή χωματερή και τα χέρια μας λιγοστά για να βγάλουμε πέρα. Έτσι, μετά από το κέρασμα της Ξανθίππης και της προέδρου του χωριού Ιωάννας, καθαρίσαμε τον κεντρικό δρόμο του χωριού από την μια άκρη έως την άλλη. Μας έπιασε και η βροχή, φύγαμε άρον - άρον για τ' Ασπρόγεια και την επόμενη δράση μας.
Δυο χρόνια πριν, πάνω από 40 εθελοντές του Save Your Hood από Αθήνα, Θεσσαλονίκη και μέλη του Σπιτιού του Φύλακα, καθαρίσαμε το ποτάμι των Ασπρογείων στο σημείο που για πολλά χρόνια, συνήθιζαν κάποιοι από τους κατοίκους τω χωριού, να πετούν ότι δεν χρειάζονταν. Τότε καταφέραμε και μαζέψαμε κάπου 150 σακούλες των 100 λίτρων και πολλά ογκώδη. Αφήσαμε το σημείο πεντακάθαρο. Δυο χρόνια μετά, ο όγκος μειώθηκε δραστικά και σε λιγότερο από μια ώρα αφήσαμε και πάλι πεντακάθαρο το σημείο.
Η Δωροθέα μας πρότεινε, αφού περίσσεψε χρόνος και ενέργεια, να πάμε σε ένα ρέμα που ήταν γεμάτο σκουπίδια από την κακή συμπεριφορά λιγοστών κατοίκων. Δεν ήταν μεγάλο το ρέμα, αλλά τεράστιος ο όγκος των σκουπιδιών. Από πολλά χρόνια πεταμένα, ανακατεμένα με φρέσκα σκουπίδια. Σχοινιά, νάιλον καλύμματα άχυρων, τενεκέδες, βαλίτσες, παιχνίδια και ότι βάζει ο νους ... Σκοτείνιασε και άρχισε να βρέχει. Μούσκεμα έφτασα στο σπίτι, αφήνοντας πίσω λίγους τολμηρούς - με αρχηγούς τον Βασίλη και την Δωροθέα - που δεν θα έφευγαν αν δεν έπαιρναν και τα τελευταία από όσα βρώμιζαν τον τόπο. Πλούσια η συγκομιδή μας!
Κυριακή στις 10 βρεθήκαμε στο καταφύγιο του Λύκου, στο σημείο που η οργάνωση του Αρκτούρου είχε ως τόπο συνάντησης για την μεγάλη δράση καθαρισμού, στο ποτάμι που ονομάζει "Ρέμα Ασπρογείων"
Στήσαμε τον πάγκο με γάντια, σακούλες, τσιμπίδες και αφού μοιράστηκαν στους εθελοντές που συμμετείχαν στη δράση, έγινε η ενημέρωση και ξεκινήσαμε. Όμορφες εικόνες γέμισαν την ψυχή μου. Νέοι άνθρωποι, γονείς με μωρά παιδιά να σκύβουν με αγάπη και να αφαιρούν πλαστικές σακούλες από τα κλαδιά και τα βάτα. Πολύ μικρότερος ο όγκος σε σχέση με την προηγούμενη δράση. Αλλά όχι αμελητέος. Λίγα χιλιόμετρα μετά, το ποτάμι αυτό χύνεται στη λίμνη Ζάζαρι. Δεν χρειάζεται να αναλύσω την καταστροφή στο οικοσύστημα που γίνεται από την παρουσία τόσων πλαστικών. Θα είναι χρήσιμο όμως να πως, πως μετά από κάθε τέτοια δράση, με κατακλύζει ένα αίσθημα χαράς και ευτυχίας, γιατί για άλλη μια φορά καταφέραμε να κάνουμε κάτι για να αλλάξουμε την κατάσταση που οι ίδιοι έχουμε δημιουργήσει. Με τις καταναλωτικές μας συνήθειες και με την αδιαφορία μας στο πως θα διαχειριζόμαστε τα απορρίμματά μας και τις συσκευασίες των προϊόντων που καταναλώνουμε.
Ελπίζω σύντομα να έχουμε φωτογραφίες από τη δράση αυτή, από τον μαγικό φακό του Δημήτρη Τοσίδη, που ήρθε από Μέτσοβο για αυτό τον σκοπό.
Στο δια ταύτα.
Κάθε φορά που θα πρέπει να δώσω απάντηση στο ερώτημα. Γιατί το κάνεις;
Η απάντηση θα είναι. Για μένα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου